Prawo karne - Adwokat Poznań
Kancelaria świadczy pomoc prawną na każdym etapie postępowania z zakresu prawa karnego i prawa wykroczeń. Obrona przed sądem, apelacja, dozór elektroniczny, wnioski o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Ponadto prowadzimy kompleksową pomoc prawną w szczególności w sprawach dotyczących:
-reprezentacji i obrony w postępowaniu przygotowawczym osób zatrzymanych, podejrzanych i tymczasowo aresztowanych – Prokuratura i Policja;
-obrony oskarżonego lub obwinionego przed sądami wszystkich instancji;
-sporządzania prywatnych lub subsydiarnych aktów oskarżenia;
-reprezentacji pokrzywdzonego przestępstwem, a także dochodzenia roszczeń w toku procesu karnego;
-dochodzenia odszkodowania za niesłuszne zatrzymanie, aresztowanie i skazanie;
-reprezentacji skazanego w postępowaniu wykonawczym m.in. w sprawach o przerwę w odbywaniu kary, odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności, zamianę kary pozbawienia wolności na dozór elektroniczny, przedterminowe warunkowe zwolnienie, zatarcie skazania.
Pojęcie i klasyfikacja prawa karnego
Pojęcie prawa karnego
Prawo karne to zespół norm prawnych służących do zwalczania będących przestępstwami czynów, które godzą w dobra prawne za pomocą kar, środków karnych i środków zabezpieczających. Z pojęciem prawa karnego, którego podstawowym celem jest określenie czynów zabronionych, nierozerwalnie wiąże się również kwestia kar przewidzianych za popełnienie takich czynów. Karą nazywamy dolegliwą dla sprawcy czynu zabronionego, negatywną reakcję na jego zachowanie. Określenie katalogu kar przewidzianych za popełnienie rozmaitych czynów zabronionych jest niezwykle istotne z punktu widzenia zachowania społecznego ładu. Nie mniej istotne jest jasne określenie zasad, według których kary takie będą wymierzane.
Klasyfikacja norm prawa karnego
Prawo karne sensu largo jako jedna z dziedzin w naukach prawnych (w szerokim tego słowa znaczeniu) dzieli się według kryterium przedmiotu regulacji na:
-prawo karne materialne (prawo karne sensu stricto) – będące zespołem przepisów prawnych normujących czyny będące przestępstwami, zasady odpowiedzialności za te czyny oraz środki prawne stosowane wobec ich sprawców,
-prawo karne procesowe (prawo karne formalne) – będące zespołem przepisów prawnych normujących postępowanie w sprawach o czyny zabronione przez prawo karne materialne,
-prawo karne wykonawcze – będące zespołem przepisów prawnych normujących wykonywanie kar, środków karnych i zabezpieczających oraz innych rozstrzygnięć wydawanych w sprawach karnych.
Prawo karne jest również dzielone według kryterium zakresu zastosowania na:
-prawo karne powszechne – zawierające normy dotyczące wszystkich dziedzin życia społecznego oraz wszystkich osób,
-prawo karne indywidualne (prawo karne specjalne, szczególne) – zawierające normy chroniące szczególną sferę interesów (prawo karne skarbowe) lub dotyczące szczególnej grupy osób (prawo karne wojskowe).
Ze względu na wagę zabronionych czynów prawo karne dzieli się na:
-prawo wykroczeń, zajmujące się czynami o stosunkowo niewielkim stopniu szkodliwości społecznej,
-prawo karne sensu stricto, zajmujące się czynami o większym ładunku szkodliwości społecznej.
Z prawem karnym związane blisko jest prawo karne nieletnich, formułuje zasady postępowania z nieletnimi sprawcami czynów karalnych. Jednak nie należy ono do prawa karnego, ponieważ czyny popełniane przez nieletnich co do zasady nie stanowią przestępstw, a odpowiedzialność za nie nie ma charakteru odpowiedzialności karnej. Podobnie bliską prawu karnemu, jednak różną od niego gałęzią prawa jest prawo wykroczeń.
Źródła prawa karnego
Podstawowymi źródłami aktualnie obowiązującego w Polsce pisanego prawa karnego są ustawy uchwalone 6 czerwca 1997 r.: Kodeks karny, Kodeks postępowania karnego, Kodeks karny wykonawczy. Z kolei najważniejszym aktem regulującym prawo karne skarbowe jest ustawa z 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy. Nie jest to w żadnej mierze katalog wymieniony enumeratywnie źródeł prawa karnego, bowiem szereg norm zostaje zamieszczony również w rozporządzeniach do tych ustaw lub też w umowach międzynarodowych.
Funkcje prawa karnego
Wyróżnia się następujące funkcje prawa karnego:
-sprawiedliwościową – prawo karne rozładowuje negatywny stan napięcia społecznego wywołany popełnieniem przestępstwa i zaspokaja poczucie sprawiedliwości zarówno osoby pokrzywdzonej, jak i społeczności. Celem tej funkcji jest odpłata za zło wyrządzone przestępstwem;
-ochronną – ma ono na celu ochronę dóbr mających istotne znaczenie dla rozwoju jednostki i funkcjonowania społeczeństwa przed atakami osób naruszających normy karne takich jak życie, zdrowie, wolność, mienie czy prawo do prywatności; realizowana jest na płaszczyźnie prewencyjnej, represyjnej i zabezpieczającej;
-gwarancyjną – powinno zabezpieczać jednostkę przed nadmierną ingerencją w jej prawa przez organy władzy pod pretekstem wykonywania funkcji ochronnej. Prawo karne bowiem powinno wskazywać warunki, gdy organy ścigania przestępstw i wymiaru sprawiedliwości mogą ingerować w wyraźnie określonych przypadkach i po spełnieniu określonych przesłanek;
-kompensacyjna – celem prawa karnego jest naprawienie zła, które zostało wyrządzone pokrzywdzonemu przestępstwem (w takim stopniu, w jakim jest to możliwe), poprzez wypłatę wynagrodzenia za doznane szkody materialne (odszkodowanie) oraz szkody niematerialne (zadośćuczynienie);
-prewencyjna – prawo karne winno skupiać się nie tylko na odwecie za popełnienie przestępstwa, ale też pełnić funkcje zapobiegawcze i wychowawcze wobec społeczeństwa, tym samym obniżając prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa przez innych (prewencja ogólna zwana generalną) oraz przez tego samego sprawcę (prewencja indywidualna).
-instrumentalna - prawo karne ma na celu realizację norm w innych gałęziach prawa, np. w prawie administracyjnym czy cywilnym.
Podkreślenia wymaga, że poszczególne przepisy prawa karnego mogą spełniać równocześnie kilka z wyżej wymienionych funkcji.