Prawo Cywilne - Adwokat Poznań
Kancelaria Adwokat Natalii Czopik z Poznania oferuje kompleksową pomoc w zakresie prawa cywilnego. Nasza pomoc obejmuje doradztwo na etapie przedsądowym, prowadzenie postępowania sądowego i ich reprezentacja zarówno w roli pozwanych, jak i powodów, wnioskodawców i uczestników oraz pomoc po zakończeniu postępowania sądowego.
Oferujemy naszym klientom:
-konsultacje i porady prawne z zakresu prawa cywilnego dla klientów indywidualnych i podmiotów gospodarczych;
-sporządzanie pism procesowych;
-sprawy o zapłatę;
-redagowanie, analiza i negocjowanie umów;
-sprawy z zakresu odpowiedzialności odszkodowawczej kontraktowej i deliktowej;
-prawo spadkowe: postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku, dział spadku, sprawy o zachowek;
-prawo nieruchomości: postępowanie w przedmiocie zasiedzenia, zniesienia współwłasności, ustanowienia i zniesienia służebności, sprawy o eksmisję, rozgraniczenia nieruchomości, sprawy wieczystoksięgowe;
-postępowanie egzekucyjne: reprezentacja w postępowaniu egzekucyjnym komorniczym oraz sądowym, dochodzenie wierzytelności, sporządzanie wniosków egzekucyjnych, reprezentacja w postępowaniach o wyjawienie majątku przez dłużników.
Pojęcie i zakres prawa cywilnego
Pojęcie prawa cywilnego
"Prawo cywilne to gałąź prawa, która obejmuje zespół przepisów regulujących stosunki majątkowe oraz niemajątkowe między osobami fizycznymi i osobami prawnymi oraz innymi podmiotami na zasadzie równorzędności podmiotów. Artykuł 1 Kodeksu Cywilnego przewiduje, że Kodeks Cywilny reguluje stosunki cywilnoprawne między osobami fizycznymi i osobami prawnymi. Mimo, iż brzmienie tego przepisu sugeruje, że podmiotami stosunków cywilnoprawnych są wyłącznie osoby fizyczne i osoby prawne, jednak treść art. 331 Kodeksu Cywilnego wskazuje, że katalog podmiotów prawa cywilnego należy uzupełnić także o jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, ale wyposażone w osobowość prawną
Zakres prawa cywilnego
Do prawa cywilnego należą następujące działy kodeksowe:
-prawo rzeczowe;
-prawo zobowiązań;
-prawo spadkowe.
Z ustawodawstwa pozakodeksowego bezspornie do obszaru prawa cywilnego zalicza się:
-prawo autorskie;
-prawo własności przemysłowej.
Spośród kompleksów norm, które wzbudzają kontrowersje odnośnie tego, czy są jedynie wyspecjalizowanymi działami prawa cywilnego, czy już odrębnymi działami w ramach prawa prywatnego należy wymienić następujące:
-prawo pracy – zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny, prawo to nie należy do
prawa cywilnego i stanowi odrębną gałąź prawa. Ze względu na funkcję socjalno--ochronną formalna równość stron jest w istotny sposób ograniczona. Prawo pracyuregulowane zostało w zasadniczej części w odrębnym akcie prawnym – Kodeksie pracy. Akt ten ma charakter kompleksowy. Skupia w sobie zarówno normy prywatno-, jak i publicznoprawne. Zgodnie z art. 300 KP do stosunku prawa pracy nienormowanego przepisami prawa pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, pod warunkiem jednak, że nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy;
-prawo rolne – prawo to jest zbiorem przepisów różnego rodzaju, nie ma wyodrębnionej metody regulacji. Jest to dyscyplina kompleksowa, w której skład wchodzą
zarówno normy cywilno-, jak i administracyjnoprawne. Wyodrębnienie prawa rolnego podyktowane jest przede wszystkim celami dydaktycznymi;
-prawo rodzinne – w prawie tym przeważają niewątpliwie stosunki typu niemajątkowego, stosunki osobiste. Dlatego też niektórzy autorzy uznawali je za odrębną gałąź
prawa. Pogląd dominujący głosi jednak, że prawo rodzinne jest częścią prawa cywilnego. W prawie rodzinnym występuje bowiem taka sama metoda regulacji jak
w prawie cywilnym, nie można całkowicie wyeliminować z prawa rodzinnego stosunków majątkowych. Przyjmując, że prawo rodzinne jest częścią prawa cywilnego,
nie ma przeszkód, by do stosunków rodzinnych stosować wprost przepisy częściogólnej prawa cywilnego;
-prawo handlowe – prawo to wyodrębniło się w wiekach średnich jako prawo właściwe dla stanu kupieckiego. Jeszcze w XIX w. akceptowany był podział na prawo cywilne i prawo handlowe. Wyodrębnienia norm prawa handlowego dokonywano na podstawie różnych kryteriów – podmiotowych, przedmiotowych lub mieszanych. Stopniowo jednak normy właściwe dla prawa handlowego włączane były do powszechnie obowiązujących aktów prawnych z zakresu prawa cywilnego. W Polsce od
1934 r. obowiązywał Kodeks handlowy, który posługiwał się pojęciem kupca dla wyodrębnienia zakresu regulacji dotyczących prawa handlowego. Przepisy o czynno-
ściach handlowych zostały uchylone wraz z wejściem w życie Kodeksu cywilnego.
W Kodeksie handlowym pozostały przepisy dotyczące spółek handlowych, natomiast regulacje odnoszące się do czynności prawnych wkomponowano do przepisów
Kodeksu cywilnego, osiągając w ten sposób postulat jedności prawa cywilnego. Stracił więc aktualność pogląd, że prawo handlowe jest odrębną gałęzią prawa. Bez wątpienia jest to wyspecjalizowany dział prawa cywilnego, nie może być on jednak traktowany jako gałąź;
-prawo spółdzielcze – prawo to nie stanowi odrębnej gałęzi prawa, choć można spotkać się z poglądem, że ze względu na podporządkowanie członków spółdzielni
mamy do czynienia na gruncie prawa spółdzielczego z odmienną metodą regulacji,niż metoda obowiązująca w całym prawie cywilnym. Prawo spółdzielcze jest wyodrębnionym działem prawa cywilnego, częścią tzw. prawa korporacyjnego. W ramach tego prawa stosunki między korporacjami a członkami korporacji ukształtowane są
na zasadzie równorzędności. Wyodrębnienie kompleksu norm związanych z działalnością spółdzielni nastąpiło w odrębnych aktach prawnych – ustawie o prawie spółdzielczym oraz ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych.
Źródła prawa cywilnego
Pojęcie źródeł prawa cywilnego
Źródła prawa cywilnego to zespół zdarzeń uznawanych w systemie prawnym za zdarzenia prawotwórcze. Ich wytworem są generalne i abstrakcyjne normy prawne.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej przyjęła system stanowionych źródeł prawa. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa są (art. 87 Konstytucji RP):
-konstytucja,
-ustawy,
-ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz
rozporządzenia.
Kodyfikacja prawa cywilnego
Naczelnym źródłem prawa cywilnego – pomijając nadrzędną funkcję Konstytucji RP – jest Kodeks cywilny, czyli ustawa z 23.4.1964 r. (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Tego samego dnia uchwalono Przepisy wprowadzające Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 94 ze zm.). Ustawy te weszły w życie 1.1.1965 r. Kodeks cywilny reguluje podstawowe instytucje prawa cywilnego, usystematyzowane według określonych wspólnych zasad przewodnich. Rozwiązania Kodeksu cywilnego przesądzają o całym generalnym modelu polskiego prawa cywilnego. W ustawodawstwie odrębnym dochowuje się bowiem zasady wierności podstawowym konstrukcjomi terminologii Kodeksu Cywilnego.
Kodeks cywilny składa się z czterech ksiąg:
-księga pierwsza - Część ogólna
-księga druga - Własność i inne prawa rzeczowe
-księga trzecia - Zobowiązania
-księga czwarta - Spadki